“ මටනම් මෙ පරීක්ශනේ පටන් ගන්නත් කලින් තිත්ත වෙලා ජිමී ! “ ජහුටා රහසේම මා හට කොදුරද්දි මා දැඩි වර්ශාපතනයට සහ සුලග ට සෙලවන අවට ගස් දෙස බල සිටියෙමි .
“ හොදයි සන්සාරිනි මෙනවිය ,,,, ! “
“ මම සනුහාරිනි මහත්මයා .. සන්සාරිනී නෙමෙයි “
“ හොදයි සනුහාරිනී මෙනවිය ඔබේ ගැටලුව කෙටියෙන්ම පවසන්න ! “මාත් ජහුටාත් ඇයගේ නිවසෙහි සාලයෙ තිබූ පුටු සැටිය මත දිගාවන්නට වුනෙමු ,
“ මගේ අම්ම … පෙරේදා රෑ … අන්තරා උනා ……..!!! ඒත් ගලක් අතේ ඇරන් එතන හිටියෙ මගේම ගො ලු න ංගි ……..! “ ඉකිබිදින හඩකින් ඇය පවසන්නට ඉය .
“ ඇය උපතින්ම ගොලු තැනැත්තියක්ද ? “
“ ඔවු .. උපතින්ම …. “
“ හරි ,, ඔක්කම දේ අකුරක් නෑර පවසන්න සරුරෝහිනී මෙනෙවිය ! “
“ මිස්ටර් ජිමී මම සනුහාරිනී .. හරි ඒකෙන් වැඩක් නෑ .. ! පෙරේද රෑ හොදටම වැස්ස ,, ඉතින් මමයි ,, නංගිඔයි අම්මයි පමනයි ගෙදර හිටියෙ ,, තාත්ත නුවර එලියෙ .. රැකියාවෙ .. ඉතින් අපි තුන්දෙනා විතරයි හිටියෙ .. අපි තුන් දෙනා රෑට කාල නිදාගන්න ගියා .. අම්ම රෑ නැගිටල නංගි හොයන්න ගත්ත .. එයා අපි තුන්දෙනාම නිදාගත් ඇදේ සිටියෙ නැති නිස .. ඉතින් අම්ම මහ රෑ මට ඉක්මනින් එලියට දුව ගියා … එක වැරම අවා මහ ලොකු සද්දයක් මිස්ටර් ජිමී .. ඒත් එක්කම අම්මාගෙ විලාපය !!!! “
“ මට මොහතක් දෙන්න .. ජහුට කට ඇරගෙන බලා නොඉද සටහන් කරගන්න මේව …”
“ එක්සියුස් මී මිස්ටර් ජිමී .. මට පොඩි ප්රශ්නයක් තියනව සරු මෝහිණී මෙනවියගෙන් අහන්න ! “
“ ඇගේ නම සනුහාරිනී මිත්රයා .. ඔව් ඇගෙන් අසන්න ! “
“ ඈ කිව්ව නංගි ගොලුයි කියල .. නමුත් අම්ම මිය යද්දි විලාප දුන්න කියල ! මට දැනගන්න ඕන මැගේ පියා ද ගොලු අම්මද ගොලු කියල එච්චරයි ! “
“ නෑ නෑ අපෙ පවුලෙන් ඇය පමනයි ගොලු මිස්ටර් ජිමි ..” ඇගෙන් ලද පිලිතුරෙන් පසු ජහුටා ආඩම්බර ස්වරූපයකින් තම කාකි ඇදුම තුලින් දුර්වර්න කඩදාහියක් රැගෙන ඉතිරි වැදගත් සිදුවීම් ලියන්නට පටන් ගන්නට වුනි .
“ ඉතින් නංගි ගලක් ඇරන් අම්මගෙ ඔලුව ලගම වාඩිවෙලා හිටියා … විශාල ගලක් එයාගෙ අතේ .. කෑ ගහගන්නවත් බැරි එයා කට ඇරගෙන හිටියේ පුදුම වේදනාවකින් .. වැස්සට තෙමිලා හිටිය කොන්ඩෙත් කඩාගෙන .. අම්මගෙ ඇගෙත් නංගිගෙ ඇගෙත් ලේ හොදටම තියනව දැකල මට එ වෙලෙ ආ කම්පනයට සිහිය විකල් වෙලා නැවත සිහිය එද්දි නංගි හිටියෙ අම්මගෙ මලකදටම වැටිල සිහිය විකල් වෙලා …..මම අල්ලපු ගෙදර පුන්චිත් සමග අම්මව රෝහලට ගෙන ගියත් ඇය අන්තරා වෙලා බොහෝ වෙලාවක් කියල මට හොදටම තේරිලයි තිබුනේ මිස්ටර් ජිමී ! “
“ සනුහාරිනී මෙනවිය ..! ඔබේ නංගි මේ මොහතේ කොහෙද ඉන්නෙ ? “
“ මිස්ටර් ජිමී .. අම්ම නැති උනු කම්පනයට ඒ අසරනීට සිහිය විකල් වෙලා කියලයි දොස්තරවරු කියන්නෙ .. මගේ පියා ඈත් සමග පොලීසියේ රැකවල් මැද නුවර ඉස්පිරිතාලයේ වාට්ටුවක නතර වෙලයි ඉන්නෙ …” ඇගේ කතාව නිමවෙන්වත් ස්මගම අප ගෙතුලට එන්නට පෙර දිවූ ඇගේ පුන්චී විසින් උනුසුම් තේ වීදුරුවක් අප වෙත ලැබෙනට විය .. අදික වර්ශාව නිසා සීතලට හැකිලී තිබූ අපගේ ශරීරය උනුසුම් කරගැනීමට එයින් හැකි වුනි .
“ ජහුටා ,, අපි දෙන්න පොඩ්ඩක් සිද්දිය උ ඉස්තානය පරික්ශා කරන්නට යමු . සංහරනී මෙනවිය ඔයත් කැමතිනම් ඇවිත් අපිට උදවු කරන්න පුලුවන් ! “
“ මේ බද වැස්සෙ ? ජිමී ඔබ විතරක් යන්න … මම සනුප්රබා මෙනවිය එක්ක පොඩ්ඩක් ඉදල ගිමන් හැරලම එන්නම් “
“ අනේ මේ ! මගෙ නමවත් රියට කියාගන්න බැරි එකෙක් එක්ක මම ඉන්නෙ මොකටද ? ජිමී අහත්මයියා අපි යමු ! “ යැයි පවසා ඈ මා සමගින් එද්දි අපගේ පරීක්ශනයට හෝඩුවාවන් එකතු කර ගැනීම පිනිස ජහුටාද කුඩයක් රැගෙන අප පිටුපසින් බැන වදිමින් එන්නට විය .
No comments:
Post a Comment